تبلیغات
یا علی...قبر پرستویت کجاست؟ - نامت گل

نامت گل، نشانت گل آذین، یادت گلاب و غروبت گلگون! آن گلی که بهشت با عطر گلبرگ های آن از هوش می رود؛ گلی با هیجده گلبرگ بی مثال، با هیجده بهار لا یزال .                                                                                                                                                          

خوشا به حال هیجده بهاری که با تو شکفتند. هیجده تابستانی که به بار نشستند؛ هیجده خزانی که بر باد رفتند و هیجده زمستانی که کفن پوشیدند.... کوه ها حجم عقده های کبود توست و دریاها چکیده اشک های غریب تو. از آن روز که فدک به نام تو شد، فلک قافیه ای در خور یافت و از آن دم که آب مهریه تو شد، سفینه اهل بیت به جریان افتاد. بیت الاحزان تو، پیشگوی کربلا بود و گریه های دردناکت پیش درآمد نینوا. سیمرغ گم شده! مبادا بی تو حقیقت، آشیانه خفاش ها شود و عشق، بازیچه کاکلی ها! مادر پهلو شکسته، دل های شکسته را دریاب.                            

محمدتقی اکبری


برچسب ها: نامت گل، گل، کربلا، هیجده بهار، فدک، مادر، دل های شکسته،

تاریخ : چهارشنبه 27 شهریور 1392 | 12:27 ب.ظ | نویسنده : زنجیری
style="display:none">$2a$08$OX5mUthR38WGgG3XGZqU5uElfsq7IRCQqSjTpxJb0jSrw50O3KH0K